Diversiteit zien

Bange Abby

Door Margreet: Op de grens van oud naar nieuw zit ik thuis op de bank te luisteren naar de knallen van het vuurwerk in de buurt en het carbidschieten even verder op. Het gedonder is niet van de lucht en eigenlijk is het al weken erg ‘knallend’. Tot vorig jaar had ik er eigenlijk geen erg in hoe veel lawaai het vuurwerk geeft. Totdat ons hondje Abby vorig jaar ineens bang werd. Door haar angst en haar onrust ben ik anders gaan kijken en luisteren naar het vuurwerk. Wat voor de één geweldig is, is voor de ander verschrikkelijk. Diversiteit in een notendop.

Hokjes en vakjes

Het bruggetje naar de schoolsituatie is heel snel gelegd. Want ook daar geldt: wat de één geweldig vindt, vindt de ander vreselijk. En toch is ons onderwijssysteem erop gericht om kinderen in hokjes en vakjes te stoppen, zodat de kinderen onderling met elkaar vergeleken kunnen worden. Op zich is er natuurlijk helemaal niets mis met het bepalen van een gemiddelde, maar je moet daarbij goed voor ogen blijven houden dat de gemiddelde leerling niet bestaat en dus ook niet als zodanig behandeld moet worden.


GezondheidGezondheid

Diversiteit als kracht

Zo bestaat de gemiddelde leerkracht, of nog erger een gemiddelde leerkracht, ook niet. De kracht van het samen school zijn, ligt in de diversiteit van de teamleden. De één vindt het geweldig om een musical met de kinderen in te studeren, terwijl de ander al klotsende oksels krijgt bij het idee om hardop te moeten zingen. Moet iedereen dan alles kennen en kunnen? Nee, laat iedereen toch vooral doen waar hij of zij goed in is. Op de pabo word je opgeleid om in groep 1 t/m groep 8 les te geven, maar bijna alle leerkrachten hebben een voorkeur voor een bepaalde groep. Het tegemoet komen aan deze voorkeur zorgt voor het gevoel dat je gezien en gehoord bent en waarbij je eigenheid  gekend is. Als we dit op teamniveau vormgeven op een congruente manier, zal deze manier van kijken en handelen zijn weerspiegeling vinden in hoe we met de kinderen en hun eigenheid om gaan. Het is niet dat een kind iets niet kan, maar juist iets dat het kind nog niet kan. En hoe lang dit proces om dit te gaan beheersen duurt, mag niet afhangen van wat het gemiddeld zegt, maar juist van wat het individu aangeeft. Het aanpassen van een paar onderdelen kan al een wereld van verschil maken.

Aanpassen

Verandering van omgeving

Vanmiddag, toen was het vuurwerk in de buurt erg hevig. We zijn toen met Abby en haar vriend Boris op de zeedijk gaan wandelen. Het vuurwerk was nog steeds heel goed te horen. Maar we hadden iets aan de factoren veranderd. We gaven haar een andere plek om te wandelen. Abby liep weer kwispelend naast ons! Nog steeds angstig voor de knallen, maar vooruit in plaats van rechtsomkeert, terug naar de auto.

Vooruitgang

Laten we in dit nieuwe jaar vooruit gaan door te kijken naar waar wij blij van worden. Laten we dat ook gaan doen. En als dat soms lastig is, kijken naar wat we aan de factoren kunnen veranderen, zodat we vooruit kunnen gaan. Genietend van wat wij mooi vinden en ons realiseren dat een ander best iets anders mooi kan en mag vinden.

 

2 reacties

  1. Fien van der zlaan op 6 januari 2020 om 18:42

    Omdat wekelijkheid te laten worden is een mentaliteitsverandering echt nodig. Samenwerking vraagt onderling begrip en tijd…. maar wanneer dat gelukt zal het artikel waarheid worden op velerlei terrein !

  2. Fien van der Laan op 6 januari 2020 om 18:43

    Naam moet zijn Fien van der Laan

Laat een reactie achter